مخالف است و اجماع باقى علماء و فقهاء بر خلافش مىباشد بسيار مشكل است ولى در عين حال حكم ياد شده مشهورى بوده حتى بسيارى از اصحاب در آن خلافى نقل نفرموده‌اند . در نتيجه بايد گفت : اگر همانطوريكه مرحوم ابن ادريس حلّى فرموده اجماعى بر آن منعقد باشد كه به آن اخذ نموده و ما نيز همچون مشهور آن را بطور غير محصور تجويز مىكنيم و در غير اين صورت امر چنان است كه ديده مىشود يعنى مدرك حكم قابل اعتماد و استناد نيست . قوله : و فيه نظر : ضمير در [ فيه ] به [ لا حصر ] راجعست . قوله : قد عدل عنه : ضمير مجرورى در [ عنه ] به اصل عود مىكند . قوله : و غيرها : يعنى غير اخبار مذكوره . مؤلف گويد : از جمله اخبار غير مذكوره حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 446 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از احمد بن محمد از حسين بن سعيد و محمد بن خالد از قاسم بن عروة از عبد الحميد از محمد بن مسلم از مولانا ابيجعفر عليه السلام فى المتعة ليست من الاربع ، لانها لا تطلق و لا ترث و انّما هى مستأجرة . قوله : ضعيفة : مثل روايت ابو بصير از مولانا الصادق عليه السلام چه آنكه در سند آن معلى بن محمد واقع شده و وى ضعيف است . قوله : او مجهولة : نظير روايت زرارة از مولانا الصادق